Alternatywne życie, czyli traktat o snach

Premiera spektaklu dokumentalnego w reżyserii Mateusza Brodowskiego w ramach „Teatru na faktach” | Wydarzenie odwołane

sob. 21/11/2020, 17:30
niedz. 22/11/2020, 15:30 i 18:00
Instytut Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium

Po pokazie 22 listopada, ok. godz. 19:40, odbędzie się spotkanie z twórcami spektaklu.

Bilety: 20/30 PLN

Alternatywne życie, czyli traktat o snach
Fot. Bartłomiej Puch

Co się dzieje, gdy człowiek mało śpi, ale śni? Rzeczywistość atrakcyjna? Która? Pamiętasz? Patrz. Tego nie da się zobaczyć, odzobaczyć. Opisać. Bo to już nie sen. Patrz. Sen, świat nierealny, mieszający się z naszą codziennością. Miejsce spotkań bliskich, marzeń, lęków. Miejsce dostępne tylko dla mnie. Mogę poznać siebie, też nowego siebie, w walce z przeszłością, obawą, marzeniem, celem, snem. Ze mną. Pamiętasz? Sen. Nierealność, jednorazowość, ulotność, chwila, nieuchwytność, performans, bieg, zapętlony, taki sam? Miałem tak samo.

Byłem tam. Widziałem. Czułem. Pokażę, mam władzę. To, co zobaczę, w życiu, na ulicy, w filmie, na reklamie, na YouTubie, przyśnię i udowodnię, że potrafię patrzeć. Bo pamiętam. Tylko czy to był jeszcze sen?

Sen to wciąż nieodkryta przez człowieka „przestrzeń”.

Czy sny rzeczywiście coś znaczą, tak jak twierdzili nasi przodkowie?

Ogólnie czym jest przestrzeń senna? Na pewno sen daje nam ukojenie, pozwala ciału się zregenerować. Ale osoby praktykujące Out of Body Experience opowiadają, że po takiej podróży ciało i umysł są bardzo zmęczone. Niektórzy uważają, że przestrzeń senna to niemalże portal, inny wymiar, coś, co potem buduje w nas uczucie déjà vu.

Scenariusz powstał na podstawie wywiadów przeprowadzonych z osobami praktykującymi świadome śnienie, podróże astralne, OBE oraz lubiących spać i zajmujących się badaniami psychologicznymi na temat snu. Czy sen zawsze jest regeneracją, czy może stać się odmienną rzeczywistością?

Fot. Dagmara Włoszek-RabskaMateusz Brodowski jest absolwentem Lart Studio i Wydziału Lalkarskiego PWST w Krakowie Filii we Wrocławiu. Wystąpił w dwóch dyplomach: „Pessoa” w reżyserii Brania Mazucha oraz „Sinobrody” w reżyserii Marka Ciunela. Debiutował w Teatrze Lalki i Aktora „Kubuś” w spektaklu „Zaproszenie na egzekucję” w reżyserii Sabiny Wacławczyk. Pracował w Teatrze Powszechnym w Radomiu m.in. z Andrzejem Sadowskim, Jackiem Bałą, Markiem Zakosteleckim. Występuje na Scenie Marionetek przy Warszawskiej Operze Kameralnej. Od roku Prezes Stowarzyszenia Spiżarnia Form Artystycznie Nieoczywistych, którego misja zakłada wspieranie młodych artystów oraz łączenie form sztuki w nieoczywisty sposób.

Fot. Bartłomiej PuchBartłomiej Puch jest studentem etnologii i antropologii kulturowej oraz performatyki przedstawień na Uniwersytecie Jagiellońskim. Interesuje się sztukami audiowizualnymi i partycypacyjnymi. Uwielbia dokument jako gatunek, ponieważ pozwala on przyjrzeć się otaczającej nas rzeczywistości z innej perspektywy. Uczestnik projektu „Teatr na faktach”, w ramach którego był współtwórcą spektaklu „W końcu będzie ciepło”.

Fot. Anna Maria ŠalvaAnna Maria Šalva jest absolwentką Grafiki na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Zajmuje się rysunkiem, ilustracją, animacją, projektowaniem graficznym. Od 2018 twórczyni multimediów do spektakli teatralnych. Współpracuje m. in. z Teatrem Polskim i Teatrem Muzycznym Capitol we Wrocławiu, Wrocławskim Teatrem Lalek, Teatrem Lalek w Łodzi, Teatrem Maski i Aktora w Łomży, Open Window Theatre w Norwegii. Dwukrotna laureatka stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jej praca znajduje się w zbiorach Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.

Fot. Anna KrólPrzemysław Piskozub jest śpiewakiem operowym, menedżerem kultury. Absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie oraz Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Jagiellońskim, stypendysta programu Erasmus na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu. Aktor w spektaklach stworzonych przez Stowarzyszenie Spiżarnia Form Artystycznie Nieoczywistych i w ramach projektu Instytutu Grotowskiego. Śpiewa w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Danii i Szwecji. W 2019 roku wystąpił w ramach Berlin Opera Academy w roli Francisa Nursa w operze „The Crucible” Roberta Warda. Pomysłodawca i wykonawca projektu „Pieśni Liczyrzepy” stworzonego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury „Kultura w sieci”. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Fot. Krzysztof BencRobert Traczykjest absolwentem Politechniki Wrocławskiej oraz studentem reżyserii na Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Filii we Wrocławiu. Po kilku techniczno-korporacyjnych epizodach oraz dorywczym realizowaniu dźwięku i oświetlenia ostatecznie postanowił zająć się teatrem. Przygotował czytanie „Marcin, wieczny Artur” na podstawie dramatu Mateusza Pakuły we wrocławskim Teatrze Kombinat oraz „Wyzwolenie” w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu. Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego „Dzieje się. Fantastyka zaangażowana społecznie” zorganizowanego przez wydawnictwo Alpaka. Asystent reżyserki Aleksandry Popławskiej przy spektaklu „Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi”. Uczestnik kursu wiodącego Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań 2018 i projektu „Teatr na faktach”, w ramach którego zrealizował spektakl „TanzGala” (reżyseria), „Męskie perspektywy miłości” (scenariusz i dramaturgia) w reżyserii Mateusza Brodowskiego, „Zjemy wasze dzieci. Z cebulą” (współreżyseria). Asystent reżysera Przemysława Wojcieszka przy spektaklu spektaklach „Swietłana”, „Scenariusz dla trzech aktorek” oraz serialu „Czarne Pola”.

Fot. Marta ŻarskaAleksandra Nowakowska jest absolwentką Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, doświadczenie zdobywała w Teatrze KTO, Teatrze Barakah w Krakowie, Teatrze Małym w Tychach i rezydencjach OPT Gardzienice. Współpracowała z Sebastianem Majewskim, Brianem Michaelsem, Jackiem Przybyłowiczem, Janem Peszkiem, Jeanem Gaudin. Jej debiut reżyserski podczas rezydencji Gdańskiego Festiwalu Tańca zaowocował spektaklem „Dzień”. Współtworzy stowarzyszenie Imagination Space Center i Teatr Migro, fascynuje ją śpiew ludowy i polska kultura tradycyjna. Pasjonuje się holistycznymi technikami pracy z ciałem, wiedzą ukrytą w pamięci ciała.

Reżyseria: Mateusz Brodowski
Scenariusz i dramaturgia: Mateusz Brodowski, Bartłomiej Puch
Występują: Patrycja Bukowczan, Hubert Fiebig, Daniel Namiotko, Aleksandra Nowakowska, Piotr Mateusz Wach
Scenografia: Bartłomiej Puch
Animacje: Anna Maria Šalva
Muzyka: Przemysław Piskozub
Choreografia: Aleksandra Nowakowska, Piotr Mateusz Wach
Wywiady: Mateusz Brodowski, Bartłomiej Puch, Aleksandra Nowakowska, Robert Traczyk, Przemysław Piskozub
Premiera: 21 listopada 2020, Instytut Grotowskiego
Spektakl dla widzów od lat 16.

Spektakl został zrealizowany w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego w ramach projektu „Teatr na faktach”.

21/11/202017:30

22/11/202015:30

22/11/202018:00

Pobierz „Oświadczenie dotyczące stanu zdrowia” przed udziałem w wydarzeniu Instytutu Grotowskiego i zapoznaj się z „Regulaminem uczestnictwa w wydarzeniach organizowanych przez Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu”.

Spektakl został zrealizowany w Instytucie Grotowskiego w ramach projektu „Teatr na faktach”.

Galeria zdjęć