Teatr Słońca

Spotkanie z dr Magdaleną Hasiuk poświęcone jej książce Teatr Słońca. Od rewolucji na kozłach do odysei uchodźców (Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2016), prowadzenie prof. Grzegorz Ziółkowski

27/11/2017 {poniedziałek} 18:00
Instytut Grotowskiego, Sala Kinowa

Wstęp wolny

Théatre du Soleil, założony w 1964 roku na zasadach spółdzielni, to żywa legenda francuskiej sceny eksperymentalnej. Międzynarodowy zespół, prowadzony przez charyzmatyczną reżyserkę Ariane Mnouchkine w dawnej fabryce amunicji Cartoucherie w Vincennes, umieścił nad swoim wejściem hasła rewolucji francuskiej „Wolność, równość, braterstwo”, jednoznacznie wskazując na swoją prospołeczną orientację i liberalny humanizm jako podstawowe wartości. Jednocześnie Teatr Słońca podejmuje palące problemy współczesnego świata na sposób artystyczny, czerpiąc inspiracje dotyczące języka zarówno z dokonań dwudziestowiecznej awangardy teatralnej i filmowej, jak i z konwencji klasycznych teatrów Wschodu. Magdalena Hasiuk w pierwszej w Polsce książce o jego dokonaniach opowiada fascynującą historię zespołu przez pryzmat kolejnych inscenizacji.
Grzegorz Ziółkowski

 

Ariane Mnouchkine odwołuje się do wielkich swoich poprzedników, spośród których – obok Stanisławskiego, Brechta, Meyerholda – niebagatelne miejsce zajmują nowatorzy francuscy: Jacques Copeau, Charles Dullin, Antonin Artaud, Jean Vilar. Umieszczenie Théâtre du Soleil w tradycji teatru francuskiego jest niekwestionowaną wartością opracowania Magdaleny Hasiuk. Właśnie z tej tradycji, czyli z marzenia Copeau o „deskach na dwóch kozłach, drżących pod stopami młodości, która na nie wybiegnie”, wywiodła ona podtytuł książki: Od rewolucji na kozłach do odysei uchodźców.
Anna Kuligowska-Korzeniewska

 

Magdalena Hasiuk pokazuje teatr posiadający własną misję. Konstruując swą książkę z opisów kolejnych przedstawień, autorka oddaje głos samemu teatrowi jako medium biorącemu udział w publicznej debacie. A tematyka tej debaty jest rozmaita, poczynając od refleksji nad kluczową dla Europy tradycją, jaką stanowi rewolucja francuska, która wyznacza wejście świata w nowoczesność, poprzez obrazy kształtującej się nowej jedności Wschodu i Zachodu, a kończąc na palącej kwestii uchodźstwa. Książka uświadamia czytelnikom istotny wkład Théâtre du Soleil w przemiany sztuki scenicznej w drugiej połowie XX wieku, a jednocześnie ujawnia twórczy walor teatralnej pracy, o którym najczęściej nie myślimy, skupieni na jej rezultatach.
Dobrochna Ratajczakowa

m-h-t-pMagdalena Hasiuk jest adiunktem w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie w 2008 roku uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Dramat w laboratorium teatralnym Ariane Mnouchkine (promotor prof. nadzw. dr hab. Kazimierz Kowalewicz). Zainteresowania badawcze koncentruje wokół teorii i praktyki teatru XX wieku, przede wszystkim wokół zagadnień dotyczących laboratoriów teatralnych oraz społecznego oddziaływania sztuki teatru. Autorka książek: „Okrutnie dziwna strona” świata. Wokół teatru więziennego (2015) oraz Teatr Słońca. Od rewolucji na kozłach do odysei uchodźców (2016). Współredaktorka tomu: Kręgi i płomienie. Szkice o teatrze i socjologii (2017). Tłumaczka książki Jacques’a Lecoqa Ciało poetyckie (2011). Autorka artykułów naukowych, szkiców krytycznych i recenzji publikowanych w tomach zbiorowych oraz periodykach polskich i zagranicznych. W 2001 roku za działalność krytyczną otrzymała Nagrodę Złotego Pióra im. Jerzego Katarasińskiego.

Fot. Maciej Zakrzewski

Grzegorz Ziółkowski pracuje jako prof. Uniwersytetu UAM dr hab. w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Poszukiwacz i badacz, nauczyciel, reżyser, wydawca, tłumacz, redaktor i współredaktor szeregu publikacji (m.in. Polish Theatre after 1989: Beyond Borders z Paulem Allainem, On Performatics z Richardem Goughem i Voices from Within: Grotowski’s Polish Collaborators z Paulem Allainem). Autor książek o Peterze Brooku (2000) i Jerzym Grotowskim (2007). Stypendysta the British Council (1994–1995), Miasta Poznania (1996), Fundacji Nauki Polskiej (1998) i the Fulbright Foundation (2002–2003). W latach 2004–2009 pracował jako dyrektor programowy Ośrodka, a potem Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, w którym m.in. współtworzył Atelier (2007–2009) i współprogramował Rok Grotowskiego 2009 pod patronatem UNESCO.

Kierował Biurem Poszukiwań Teatralnych i Teatrem Rosa w Poznaniu. Prowadził zajęcia warsztatowe na całym świecie. Współtworzy i konsultuje prace artystów spoza Polski. Od 2012 roku prowadzi w Poznaniu PRACOWNIĘ || ROSA oraz Acting Techniques Intensive Seminar ATIS. W PRACOWNI kierował poszukiwaniem teatralnym Wsłuchanie w PULS w latach 2015–2016 (opublikował Dwugłos O CISZY oraz Teksty OD SERCA – po polsku i po angielsku) i wyreżyserował Dwugłos O CISZY, na który składają się przedstawienia TAZM Milczenie światła (2012) i SERCE Cisza wieloboku (2015–2016). Przygotowuje nowe poszukiwanie teatralne Dwugłos O MIŁOŚCI.
Obecnie przy wparciu Narodowego Centrum Nauki pisze książkę o samospaleniach w kulturze współczesnej.