Aktualnie jesteś: Actor’s Hub

Powrót Dionizosa

Spotkanie poświęcone książce Theodorosa Terzopoulosa Powrót Dionizosa z udziałem autora, połączone z pokazem pracy Savvasa Stroumposa, aktora Teatru Attis, prowadzący Monika Blige i Jarosław Fret

13/11/2018 {wtorek} 19:00
Instytut Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium

Wstęp wolny
W języku angielskim z tłumaczeniem na polski

Powrót Dionizosa
Fot. Eduardo González Camára

Ożywczy Dionizos wzywa aktora, aby szukał swojego archetypicznego ciała ukrytego w głębinach jego struktury, prześladowanego i gnębionego przez umysł. To Ciało, z jego źródłami bezprzykładnej psychofizycznej energii, stanowi główny materiał aktora. […]

Ciało aktora rodzi czas, a czas jest nośnikiem znaczeń, wrażeń i obrazów. Czas nadaje ciału rytm.  W ciele rodzą się wówczas zarówno nieoczekiwane odgłosy, językowe osie parapraktyk, słowa-pociski, jak i wolno płynąca pieśń lub całkowicie zdekonstruowany monolog. Czas otwiera się, powiększa i rozkwita.
Fragment książki

O pokazie pracy

Praktyczny i teoretyczny rozwój i analiza podstawowych zasad metody Theodorosa Terzopoulosa z grupą zaawansowanych uczniów pod kierunkiem Savvasa Stroumposa.

Widzowie zobaczą w praktyce przemianę ciała aktora w ciało energii na wszystkich etapach intensywnego treningu psychofizycznego, angażującego ciało, głos i umysł:

  • kontrola oddechu przeponowego
  • techniki koncentracji psychofizycznej
  • kultywowanie świadomości w ciele
  • wyzwolenie i aktywacja osi cielesnych i centrum ciała
  • aktywacja rezonatorów dźwięku-głosu
  • rozwój wytrzymałości fizycznej i psychicznej
  • rytmiczna interpretacja tekstu (tragedia starogrecka i teksty klasyczne)

Fot. Karol Jarek

Theodoros Terzopoulos (ur. 1945, Grecja) studiował w Szkole Teatralnej Kostisa Michailidisa w Atenach (1965–1967). Uczył się i pracował jako asystent reżysera w Berliner Ensemble
(1972–1976). Był dyrektorem Szkoły Teatralnej Narodowego Teatru Północnej Grecji w Salonikach (1981–1983). W 1985 roku założył Teatr Attis w Delfach.

Reżyserował tragedie Ajschylosa, Sofoklesa, Eurypidesa, a także sztuki najwybitniejszych współczesnych pisarzy europejskich. Pracował w wielu teatrach zagranicznych, gościł na licznych międzynarodowych festiwalach i współpracował z wybitnymi aktorami z całego świata.

Przez ostatnich trzydzieści lat Terzopoulos i Teatr Attis zagrali prawie dwa tysiące przedstawień na wielu międzynarodowych festiwalach zarówno w Grecji, jak i za granicą. Metody jego pracy znalazły się w programach nauczania szkół teatralnych i wydziałów filologii klasycznej na całym świecie. Reżyser prowadzi warsztaty i wykłady. Posiada tytuł profesora emerytowanego wielu międzynarodowych uczelni. Jest zdobywcą licznych nagród i odznaczeń teatralnych w Grecji i poza nią. Książki z opisem metod jego pracy ukazały się dotychczas w językach greckim, angielskim, niemieckim, tureckim, rosyjskim, chińskim. W języku polskim ukazała się książka W labiryncie. Theodoros Terzopoulos spotyka Heinera Müllera (Wrocław, 2012).

Theodoros Terzopoulos był dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Spotkania ze Starożytnym Dramatem Greckim w Delfach (1985–1988), w którym uczestniczyły wybitne osobistości świata teatru. Od 1991 roku jest jednym z członków-założycieli Międzynarodowego Instytutu Teatru Obszaru Morza Śródziemnomorskiego. W roku 2004 powołał Międzynarodowe Spotkanie ze Starożytnym Dramatem w Sykionie i był jego dyrektorem artystycznym do roku 2011.

Od 1993 roku pełni rolę przewodniczącego Międzynarodowego Komitetu Olimpiady Teatralnej. Był dyrektorem artystycznym pierwszej Olimpiady: Przez tysiąclecia (Delfy, 1995) i przewodniczącym Międzynarodowego Komitetu Olimpiady Teatralnej kolejnych edycji: Dając nadzieję (Shizuoka, 1999), Teatr dla ludzi (Moskwa, 2001), Przekraczając granice (Stambuł, 2006), Sarang. Miłość i człowieczeństwo (Seul, 2010), Marzenie (Pekin, 2014).

Więcej informacji: www.attistheatre.com

Fot. Valeria CoccoSavvas Stroumpos w 2002 roku ukończył szkołę teatralną przy Narodowym Teatrze Grecji. W 2003 roku uzyskał tytuł magistra praktyki teatralnej Uniwersytetu Exeter. Od 2003 roku pracuje jako aktor Teatru Attis oraz asystent reżysera Theodorosa Terzopoulosa. Zagrał w następujących spektaklach Teatru Attis: Hamlet – lekcja Borisa Pasternaka, Prometeusz w okowach i Epigoni Ajschylosa, Impromptu „Ohio” Samuela Becketta, Ajaks – szaleństwo Sofoklesa (pierwsza i druga wersja), Ostatnia maska Costasa Logarasa, Persowie Ajschylosa, Kasandra Mariosa Pontikasa. Z zespołem Zero Point wyreżyserował Kolonię karną i Przemianę (dwie wersje) Franza Kafki, Jak wam się podoba Szekspira, Sprawiedliwych Camusa, Dokument, będący adaptacją tekstów Samuela Becketta, Primo Leviego i podkomendanta Marcosa, oraz Woyzecka Georga Büchnera, My według Zamiatina, Misję Heinera Müllera, Troas Dimitrisa Dimitriadisa, Kafka. Fragmenty Gÿorgya Kurtága oraz Czekając na Godota Samuela Becketta.

Fot. Magdalena MądraJarosław Fret jest założycielem i liderem Teatru ZAR, reżyserem, aktorem, dyrektorem Instytutu Grotowskiego, wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego Filii we Wrocławiu, przewodniczącym Rady Kuratorów i kuratorem ds. teatru Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. W latach 1999–2002 zrealizował szereg wypraw do Gruzji, Armenii i Iranu, prowadząc poszukiwania w obrębie najstarszych form muzyki chrześcijańskich kościołów wschodnich. W kolejnych latach wspólnie z członkami Teatru ZAR organizował wyprawy badawcze na grecką górę Atos, Sardynię i Korsykę, do Armenii, Turcji i Izraela. Reżyser czterech spektakli zespołu. Tryptyk Ewangelie dzieciństwa był pokazywany m.in. w Chicago, Los Angeles, San Francisco, Atenach, Belgradzie, Edynburgu, Florencji, Madrycie, Paryżu, Sybinie oraz Kairze, Nowym Delhi i Seulu. W listopadzie 2013 roku ukończył pracę nad spektaklem Armine, Sister, dedykowanym historii, kulturze i ludobójstwu Ormian, do którego oprócz reżyserii opracował oryginalną dramaturgię muzyczną i specjalną architekturę. Wykłada i prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą. Uhonorowany przyznawanym przez magazyn „Los Angeles Times” tytułem Best New Music Theater (2009) i Wrocławską Nagrodą Teatralną za tryptyk Ewangelie dzieciństwa (2010). Spektakl Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie w jego reżyserii zdobył Total Theatre Award w kategorii Physical/Visual Theatre oraz Herald Angel Award podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2012 roku. Pomysłodawca i koordynator licznych projektów realizowanych w Polsce i za granicą w ramach działalności Instytutu Grotowskiego, m.in. Roku Grotowskiego UNESCO 2009, programu „Masters in Residence”, Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Świat miejscem prawdy”, a także Olimpiady Teatralnej we Wrocławiu. Dzięki jego staraniom w 2010 roku została otwarta nowa siedziba Instytutu Grotowskiego, Studio Na Grobli.

DSC_8729 BW M.Zakrzewski Monika Blige ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu (specjalizacja teatrologiczna). Autorka pracy magisterskiej „Więcej niż teatr”. Teatr Wiejski Węgajty jako fenomen kulturowy i artystyczny. W latach 2001–2005 bliska współpracowniczka Projektu Terenowego Teatru Węgajty (m.in. udział wyprawach i spektaklach Upiorny całun i Synczyzna). Od 2005 roku związana z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego (do 2007 Ośrodek Grotowskiego), gdzie kieruje wydawnictwem. Redaktorka ponad trzydziestu tytułów, w tym wydanej w kilku językach książki Ludwika Flaszena Grotowski Company, współpracowniczka Icarus Publishing Enterprise. Od 2013 roku pełni w Instytucie funkcję zastępcy dyrektora ds. programowych.

„Actor’s Hub” to nowy projekt w zakresie edukacji realizowany w Instytucie Grotowskiego. Będzie organizowany cyklicznie, dwa razy w roku – jesienią (październik–listopad) i wiosną (kwiecień). To cykl warsztatów zbierających doświadczenia w domenie treningu aktorskiego, badanego w Instytucie od roku 2004. W ciągu kilku intensywnych tygodni uczestnicy będą mogli zgłębić techniki, praktyki i filozofie ruchu z całego świata. W programach kolejnych edycji, opartych na różnorodnych tradycjach teatralnych, regularnie pojawiać się będą metody pracy Tadashiego Suzukiego i Theodorosa Terzopoulosa oraz Odin Teatret. Projekt adresowany jest do osób aktywnych fizycznie posiadających doświadczenie teatralne: profesjonalnych aktorów, studentów szkół aktorskich, tancerzy, choreografów, performerów oraz instruktorów i praktyków teatralnych.

Jesienna edycja w 2018 roku, pod hasłem Japanese Traces, poświęcona głównie będzie japońskim tradycjom: butō i metodzie aktorskiej Tadashiego Suzukiego, a dopełnią ją m.in. metoda pracy Theodorosa Terzopoulosa. Warsztatom praktycznym towarzyszyć będą pokazy prac i spotkania z artystami. Tegoroczna edycja przewidziana jest jako całościowy, zamknięty program, obejmujący wszystkie warsztaty w październiku i listopadzie, ale możliwe jest wzięcie udziału w wybranych sesjach.