Nikt (nie) spotyka Nikogo

Premiera spektaklu Aleksandry Kugacz-Semerci i Mertcana Semerci

8–9/02/2019 {piątek–sobota} 19:00
Instytut Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium

W językach polskim i angielskim
Bilety: 20 PLN

Nikt (nie) spotyka Nikogo
Fot. Magdalena Mądra

Istniejemy w istnieniu Innych. Dzięki założeniu, że istnieje TY, nabieramy pewności co do istnienia JA. Nawet wtedy, kiedy TY zmienia się w ON. Nawet wtedy, kiedy nie zauważamy tego. Nawet wtedy, kiedy nie jesteśmy już w stanie odróżnić TY od ON.

Jesteśmy częściami własnych historii tworzonych dla siebie nawzajem. Tworzonych w głowach, które wciąż zasypiają obok siebie, lecz śnią zawsze osobno.

Czy dla potwierdzenia i urzeczywistnienia własnej tożsamości potrzebny jest nam inny, stale obecny człowiek, który jest świadkiem naszej egzystencji, naszego umierania i zapominania? Ciągłego odchodzenia.

Wychodzimy.

Wybieramy się do innego TY. Wybieramy się do innego ON. Do innego miasta. Do innego życia. Na inną planetę. Do innego świata.

Wychodzimy…

Zostajemy w przedpokoju, zatrzymani przez chaos, który nigdy nie zrodzi żadnej gwiazdy.

Zostajemy, porażeni własnymi myślami, jakbyśmy złapali niezabezpieczony kabel pod napięciem podczas banalnej czynności wymiany żarówki w obawie przed wieczystą ciemnością.

Lecz dopóki się świeci, planujemy wyjść.

Wyjść z Innego, z jego życia, z jego słów, z jego opowieści.

Samotność jest jak ulicznica, dająca szybką uciechę wraz z chusteczką na otarcie łez.

Jest Inna. Jest tylko moja. Jest jak Ja.

Spotkanie Innego nie jest już konieczne. Tu tylko Nikt spotyka Nikogo. Tu tylko Nikt stara się Nikogo nie spotkać.

Fot. Gabriel AlmagroAleksandra Kugacz-Semerci ukończyła filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim, jest aktorką, performerką. Pracuje w Studiu Matejka. Współtworzy Teatr Studio Czyczkowy kierowany przez Jerzego Weltera. Uczestniczyła m.in. w programie stażowym Teatru ZAR oraz w pracy z Anatolijem Wasiljewem w ramach programu Masters in Residence w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, gdzie w 2013 roku miała miejsce premiera jej autorskiego spektaklu Wyjścia, inspirowanego współczesną historią i kulturą Rumunii. Z zespołem Studio Matejka brała udział w tworzeniu spektaklu site-specific o tytule Harmonia przeciwstawień. Polska (2014) oraz w realizacji filmu No More Heroes (2016). W latach 2015 i 2016 w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zrealizowała projekt inspirowany powojennymi losami mieszkańców dawnego Breslau, którego efektem był monodram Być u siebie, projekt był współrealizowany z Towarzystwem Kultury Czynnej w ramach projektu „Nad rzeką czasu”. Wraz z Fundacją Jubilo współtworzyła projekt Ukryte miasta oraz spektakl Czarna noc. Biały dzień. Brała udział w pokazie Palimpsesty przestrzeni. Rekonstrukcja w ramach programu Tandem realizowanego przez Studio Matejka z tureckim kolektywem artystycznym Budalasultan z Izmiru (2016). Współtworzy spektakl Wściekły człowiek (2017–2018) przygotowywany przez Studio Matejka. Prowadzi warsztaty teatralne i z emisji głosu z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Fot. Karol JarekMertcan Semerci urodził się w Stambule. Ukończył aktorstwo na Uniwersytecie Bilkent na Wydziale Muzyki, Sztuk Scenicznych i Teatru. Pracował w Narodowych Teatrach w Ankarze i w Stambule, współpracował również z Tatbikat Sachnesi w Ankarze jako menadżer sceny i operator świateł. Jako aktor wystąpił w ponad dwudziestu sztukach teatralnych i tanecznych. Mieszka w Polsce, od 2016 roku na stałe współpracuje ze Studiem Matejka, aktywnie uczestniczy w projektach i warsztatach zespołu. Brał udział w pokazie Palimpsesty przestrzeni. Rekonstrukcja w ramach programu Tandem realizowanego przez Studio Matejka z kolektywem artystycznym Budalasultan z Izmiru w Turcji (2016), współtworzy także spektakl Wściekły człowiek (2017–2018). Współpracuje z zespołem Alkemisterna pod kierownictwem Cecilii Lagerström nad spektaklem Suffering: On our Perception of Pain (2017). Od 2018 roku pracuje z Teatrem ZAR, występuje w spektaklu Medee. o przekraczaniu.

Fot. Magdalena MądraJarosław Fret jest założycielem i liderem Teatru ZAR, reżyserem, aktorem, dyrektorem Instytutu Grotowskiego, wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego Filii we Wrocławiu, przewodniczącym Rady Kuratorów i kuratorem ds. teatru Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. W latach 1999–2002 zrealizował szereg wypraw do Gruzji, Armenii i Iranu, prowadząc poszukiwania w obrębie najstarszych form muzyki chrześcijańskich kościołów wschodnich. W kolejnych latach wspólnie z członkami Teatru ZAR organizował wyprawy badawcze na grecką górę Atos, Sardynię i Korsykę, do Armenii, Turcji i Izraela. Reżyser czterech spektakli zespołu. Tryptyk Ewangelie dzieciństwa był pokazywany m.in. w Chicago, Los Angeles, San Francisco, Atenach, Belgradzie, Edynburgu, Florencji, Madrycie, Paryżu, Sybinie oraz Kairze, Nowym Delhi i Seulu. W listopadzie 2013 roku ukończył pracę nad spektaklem Armine, Sister, dedykowanym historii, kulturze i ludobójstwu Ormian, do którego oprócz reżyserii opracował oryginalną dramaturgię muzyczną i specjalną architekturę. Wykłada i prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą. Uhonorowany przyznawanym przez magazyn „Los Angeles Times” tytułem Best New Music Theater (2009) i Wrocławską Nagrodą Teatralną za tryptyk Ewangelie dzieciństwa (2010). Spektakl Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie w jego reżyserii zdobył Total Theatre Award w kategorii Physical/Visual Theatre oraz Herald Angel Award podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2012 roku. Pomysłodawca i koordynator licznych projektów realizowanych w Polsce i za granicą w ramach działalności Instytutu Grotowskiego, m.in. Roku Grotowskiego UNESCO 2009, programu „Masters in Residence”, Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Świat miejscem prawdy”, a także Olimpiady Teatralnej we Wrocławiu. Dzięki jego staraniom w 2010 roku została otwarta nowa siedziba Instytutu Grotowskiego, Studio Na Grobli.

Fot. Sebastian StankiewiczJoanna Jaworska-Maciaszek jako tancerka współpracuje z Teatrem O.de.la w Rzeszowie, tańczyła w produkcjach Koniec, początek – soma (2018), Macondo (2010) i Harey w choreografii Marty Bury. Tancerka Pracowni Fizycznej prowadzonej przez Jacka Owczarka w Łodzi. W ramach pracy zespołu zatańczyła w spektaklach Meandrująca rzeka, A3 i Re:akcja, prezentowanych na Polskiej Platformie Tańca. Współpracowała z choreografami z Polski i zagranicy, m.in. jako tancerka z Rosanną Gamson/World Wide (Los Angeles), a w drugiej odsłonie asystentka choreografa Roberta M. Haydena w projekcie Oratorium Dance Project Teatru CHOREA, w projekcie performatywnym Topologie francuskiej grupy Les gens d’Uterpan. Pomysłodawczyni spektaklu ĆMY, który stworzyła kolektywnie z trójką tancerzy Pracowni Fizycznej. Tancerka w spektaklu Matryca, [Prześwit 1/8], w reżyserii Pawła Grali, nagrodzonego w Ogólnopolskim Konkursie na Najlepszy Spektakl Teatru Niezależnego „The Best Off”. Stworzyła choreografię do spektaklu 2.0.4.5. Miniopera Metafizyczna Teatru CHOREA w reżyserii Tomasza Rodowicza. Współorganizatorka interdyscyplinarnych spotkań improwizacyjnych KIPISZ w Łodzi. Uczy tańca i ruchu. Performuje, improwizuje, w tańcu fascynuje ją intuicyjność, przepływ energii, praca nad świadomym byciem we własnym ciele.

Scenariusz i wykonanie: Aleksandra Kugacz-Semerci i Mertcan Semerci
Tekst: na podstawie dramatu Nikt nie spotyka nikogo Petera Asmussena (w przekładzie na język polski Pawła Partyki i na język angielski Andersa Dohna i Simona Boberga)
Współpraca inscenizacyjna: Jarosław Fret
Współpraca nad ruchem scenicznym: Joanna Jaworska-Maciaszek
Realizacja świateł: Dawid Ilczyszyn
Języki: polski, angielski
Premiera: 8 lutego 2019
Producent: Instytut im. Jerzego Grotowskiego
Czas trwania: ok. 60 min

Pokaz pracy nad spektaklem według autorskiej koncepcji i w reżyserii Kamili Klamut odbył się w październiku 2018 roku.

Bilety

8/02/2019 {piątek}

9/02/2019 {sobota}