Hantio

Spektakl Jacka Zawadzkiego

Hantio
Fot. Jacek Świątek

Hantio to monodram, który opracowałem na podstawie trzech tekstów: Zbyt głośnej samotności Bohumila Hrabala, Malte Rainera M. Rilkego i Księgi niepokoju Fernanda Pessoi. Praca nad nim jest sumą poszukiwań, a także zdarzeń „magicznych”, jakie przytrafiły mi się w procesie tworzenia scenariusza. Stanowi próbę ukazania wizerunku samotnika, którego nazwałem bohaterem „frasobliwym”, czyli wnikliwego obserwatora, zadumanego i przejętego światem. Myśl go budzi, ale i przeraża. Samotność Hantia, bohatera Hrabala, jest tu rdzeniem, kręgosłupem całej konstrukcji. Malte Rilkego wnosi do niej baczną obserwację, a bohater Księgi niepokoju – totalną samoświadomość. Wszystkie trzy postaci posiadają wiele punktów stycznych zarówno w sensie dosłownym, jak i symbolicznym – wierzą, że za oknem lub włazem, metaforycznym „oknem na świat” (u Hrabala) w tym całym ubóstwie przemijania można znaleźć jeszcze coś własnego.

Malte jest w moim scenopisie bazą nie tylko literacką. Książka powstała w 1910 roku i nazywana „matką” egzystencjalizmu ma wymiar szalenie autobiograficzny. Jak wiadomo, Rilke był zafascynowany Augustem Rodinem. Stąd też Myśliciel Rodina i zamyślony Hrabal na okładce Zbyt głośnej samotności mają wspólny mianownik. Chciałem, aby aktor stał się w jakimś stopniu rzeźbą Rodina. W sensie scenicznym przypomina myśliciela – to ktoś, kto odgrywa swoje własne myśli. („Jestem jak dzban pełen żywej wody i wystarczy, abym się lekko nachylił, a cieką ze mnie same pełne myśli” – Hrabal). W sensie archetypicznym pierwowzorem tych trzech samotników jest Chrystus Frasobliwy – najbardziej zatroskany i najbardziej opuszczony.
Jacek Zawadzki

Jacek Zawadzki ukończył Państwowe Studium Aktorskie w Gdańsku (1984). Pracował jako aktor Teatru Współczesnego (1984–1989) w Szczecinie, członek trupy teatralnej PUR z Londynu (1990–1992), aktor Teatru Kana w Szczecinie (1992–1997), gdzie zrealizował Moskwę–Pietuszki i Noc według Wieniedikta Jerofiejewa w reżyserii Zygmunta Duczyńskiego. Noc otrzymała dwie prestiżowe nagrody na festiwalu Fringe w Edynburgu (1994). W latach 1997–1999 mieszkał w Edynburgu i pracował dla European Art Foundation Richarda Demarco, był też członkiem grupy performerskiej The Elements i zrealizował At the End of On-Line – film science fiction dla BBC 2. Występował w Teatrze Polskim w Szczecinie (1999–2001). Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych (2001–2012) współpracował z University of Illinois w Chicago, prezentując Moskwę–Pietuszki i prowadząc warsztaty teatralne. Zrealizował pięć filmów krótkometrażowych z amerykańską reżyserką Rene Kerkman i współzałożył zespół bluesowo-rockowy Banana Street Band. Obecnie współpracuje z Instytutem Grotowskiego. Regularnie gra dwa monodramy: Moskwę–Pietuszki oraz Hantio.

Scenariusz i występuje: Jacek Zawadzki
Współpraca inscenizacyjna: Jarosław Fret
Premiera:
10 maja 2013
Czas trwania: 40 minut
Spektakl oparty na tekstach: Zbyt głośna samotność Bohumila Hrabala w tłumaczeniu Piotra Godlewskiego, Malte. Pamiętniki Malte-Lauridsa Bridgge Rainera Marii Rilkego w tłumaczeniu Witolda Hulewicza i Księga niepokoju spisana przez Bernarda Soaresa Fernanda Pessoi w tłumaczeniu Michała Lipszyca.

Spektakl zrealizowany w ramach rezydencji artystycznej w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu

Galeria zdjęć