Aktualnie jesteś: Otwarty Uniwersytet Poszukiwań / Kursy wiodące / Teatr dla filozofii – filozofia dla teatru

Filozofia dla teatru – teatr dla filozofii

Panel dyskusyjny z udziałem Krzysztofa Garbaczewskiego i prof. Marii Kostyszak, prowadzenie prof. Dariusz Kosiński i Henryk Mazurkiewicz

pt. 8/11/2019, 17.00
Instytut Grotowskiego, Czytelnia im. Ludwika Flaszena

Wstęp wolny
Panel w ramach Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań

Mimo sprzecznych opinii na temat hierarchii dwóch dyskursów, filozofowie pisali o teatrze, pisali dla teatru czy na różne sposoby, do czego nie byli skorzy się przyznać, teatralizowali środki własnej ekspresji. Nie zawsze przy tym uświadamiali sobie, że teatr stanowi unikatową przestrzeń, a zespół teatralny jedyną w swoim rodzaju mikrospołeczność, gotową do przeprowadzenia badań nad ludzką kondycją oraz możliwościami przekroczenia owej kondycji. Taki teatr uprawiał m.in. Jerzy Grotowski, deklarując, że interesuje go „powrót do tego okresu w sztuce, kiedy nie było rozgraniczenia między «teatrem» a filozofią, kiedy teatr miał wymiary nie tylko estetyczne”*.

Działając w duchu interdyscyplinarności, w przeświadczeniu, że mamy sobie nawzajem niejedno do powiedzenia i przekazania, zamierzamy przejść od dyskusji zaocznej do bezpośredniego dialogu i żywej wymiany zdań o związkach filozofii i teatru.

*Jerzy Grotowski: „11 pytań o 13 Rzędów [z Jerzym Grotowskim i Ludwikiem Flaszenem rozmawia Bożena Zagórska]”, [w:] tegoż: „Teksty zebrane”, redakcja Agata Adamiecka-Sitek, Mario Biagini, Dariusz Kosiński, Carla Pollastrelli, Thomas Richards, Igor Stokfiszewski, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Wrocław – Warszawa 2012, s. 159–160.

Fot. Wunsche/Samsel/VasinaKrzysztof Garbaczewski jest reżyserem teatralnym, scenografem, autorem adaptacji. Laureat „Paszportu” Polityki w 2012 roku. Jeden z najbardziej wyrazistych twórców młodego pokolenia, odważnie i z rozmachem przepisujący klasykę na język współczesnego teatru. Tworzy interdyscyplinarne spektakle, teatralne instalacje łączące performans, sztuki wizualne i muzykę. Ukończył Wydział Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Studiował m.in. pod okiem Krystiana Lupy, któremu asystował przy „Factory 2”. Zadebiutował w 2008 roku, adaptując „Chór sportowy” w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu. Współpracuje z teatrami w Polsce i za granicą, m.in. z: Teatrem Dramatycznym w Wałbrzychu, Nowym Teatrem w Warszawie, Teatrem Polskim w Poznaniu, Starym Teatrze w Krakowie, TR Warszawa, Teatrem Studio w Warszawie, Teatrem Polskim w Podziemiu we Wrocławiu, Teatrem Powszechnym oraz Schauspiel Stuttgart, Volksbühne w Berlinie.

Fot. ze zbiorów prywatnychDr hab. Maria Kostyszak, prof. UWr, jest absolwentką anglistyki (praca magisterska: „Funkcja ironii w prozie E.M. Forstera”) i filozofii (praca magisterska: „Relacja między filozofią i nauką w systemie B. Spinozy”) na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1978–2019 pracownik naukowo-dydaktyczny w Instytucie Filozofii UWr w Zakładzie Etyki. Autorka książek: „Spinoza a Pascal – porównanie postaw filozoficznych” (Wrocław 1993), „Martin Heidegger – rękodzieło myślenia” (Wrocław 1997), „Istota techniki – głos Martina Heideggera” (Wrocław 1998), „Spór z językiem. Krytyka ontoteologii w pismach Nietzschego, Heideggera i Derridy” (Wrocław 2010), „Etyka osobista. O przemieniającym potencjale sztuki i techniki” (Warszawa 2019). Członkini PTF-u i honorowo amerykańskiego towarzystwa Society for Philosophy and Technology – uczestniczyła w konferencjach SPT w Utah, Delfcie i Lizbonie. Prowadziła kursy „Philosophical Film Theories” w oparciu o „Filmosophy” Daniela Framptona (2006), „Kino” Gilles’a Deleuze’a (wyd. fr. 1983 pol. 2008) oraz „Z-Boczona historia kina” Slavoja Żiżka (2006).

Fot. Maciej ZakrzewskiDariusz Kosiński (ur. 1966) jest badaczem teatralnym i performatykiem, profesorem w Katedrze Performatyki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2010–2013 dyrektor programowy Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, a następnie, do grudnia 2018 zastępca dyrektora Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Najważniejsze publikacje: „Polski teatr przemiany” (Wrocław 2007), „Teatra polskie. Historie”, (Warszawa 2010), „Teatra polskie. Rok katastrofy” (Warszawa 2012). Ostatnio wydał dwie monografie o wczesnych przedstawieniach Teatru 13 Rzędów „Grotowski. Profanacje” (Wrocław 2015) i „Farsy-misteria” (Wrocław 2018), zbiór esejów „Performatyka. W(y)prowadzenia” (Kraków 2016) oraz książkę „Uciec z Wesela” (Kraków 2019) poświęconą Stanisławowi Wyspiańskiemu. Od jesieni 2016 stale współpracuje jako krytyk teatralny i publicysta z „Tygodnikiem Powszechnym”.

 

Fot. Sebastian JanickiHenryk Mazurkiewicz jest absolwentem Instytutu Filozofii oraz Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Pisze doktorat na Wydziale Nauk Społecznych UWr. Specjalizuje się w antropologii filozoficznej i kulturowej. Krytyk teatralny. Członek redakcji portalu teatralny.pl. Współpracuje z czasopismami „Teatr”, „nietak!t ” i „Znaczenia”. Autor publikacji naukowych, w tym w czasopiśmie internetowym „Performer”. Prelegent ogólnopolskich i krajowych konferencji naukowych. Uczestnik dwóch edycji Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań. Członek Komisji 25. edycji Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Dwukrotny członek Jury Dziennikarskiego finału Konkursu na Inscenizację Dawnym Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”. Prowadzi warsztaty z wiedzy o teatrze i recenzji teatralnej.

Chętnych do udziału w grupie roboczej prosimy o wysłanie wypełnionej karty zgłoszenia do 8 listopada). O przyjęciu do grupy roboczej poinformujemy drogą mejlową w ciągu kilku dni roboczych.