Wykład Jarosława Freta w ramach OUP

8/02/2019 {piątek} 17:00
Instytut Grotowskiego, Czytelnia im. Ludwika Flaszena

Wstęp wolny

Nie był to akt wiary przenoszony z żadnego kościoła do żadnego kościoła (nawet tego międzyludzkiego); grupa aktorów w Księciu Niezłomnym, w tej twardej, rygorystycznej kompozycji, którą nadał Grotowski temu spektaklowi, otaczała Ryszarda Cieślaka w jego procesie i fenomenie, który został nazwany aktem całkowitym.
Jarosław Fret, „Performer” 13/2017

Akt całkowity to jeden z najważniejszych terminów związanych z pracą Jerzego Grotowskiego. Polega na dosłownym, ponownym przeżyciu przez aktora najważniejszych osobistych doświadczeń, za pomocą impulsów płynących z głębi ciała. Przeżycie powinno wiązać się z tym, co dla aktora najbardziej intymne i najgłębiej skrywane przed innymi i przed nim samym. Takie obnażenie staje się czynem analogicznym do spowiedzi i prowadzi do oczyszczenia, które osiągnął Ryszard Cieślak w Księciu Niezłomnym i częściowo cały zespół w Apocalypsis cum figuris. Grotowski pisał o akcie całkowitym m.in. w tekstach: Ku teatrowi ubogiemuAktor ogołoconyTeatr a rytuał, Odpowiedź Stanisławskiemu, Mowa w Skarze.

 

9 lutego odbędzie się seminarium dla grupy roboczej.

Fot. Magdalena MądraJarosław Fret jest założycielem i liderem Teatru ZAR, reżyserem, aktorem, dyrektorem Instytutu Grotowskiego, wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego Filii we Wrocławiu, przewodniczącym Rady Kuratorów i kuratorem ds. teatru Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. W latach 1999–2002 zrealizował szereg wypraw do Gruzji, Armenii i Iranu, prowadząc poszukiwania w obrębie najstarszych form muzyki chrześcijańskich kościołów wschodnich. W kolejnych latach wspólnie z członkami Teatru ZAR organizował wyprawy badawcze na grecką górę Atos, Sardynię i Korsykę, do Armenii, Turcji i Izraela. Reżyser czterech spektakli zespołu. Tryptyk Ewangelie dzieciństwa był pokazywany m.in. w Chicago, Los Angeles, San Francisco, Atenach, Belgradzie, Edynburgu, Florencji, Madrycie, Paryżu, Sybinie oraz Kairze, Nowym Delhi i Seulu. W listopadzie 2013 roku ukończył pracę nad spektaklem Armine, Sister, dedykowanym historii, kulturze i ludobójstwu Ormian, do którego oprócz reżyserii opracował oryginalną dramaturgię muzyczną i specjalną architekturę. Wykłada i prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą. Uhonorowany przyznawanym przez magazyn „Los Angeles Times” tytułem Best New Music Theater (2009) i Wrocławską Nagrodą Teatralną za tryptyk Ewangelie dzieciństwa (2010). Spektakl Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie w jego reżyserii zdobył Total Theatre Award w kategorii Physical/Visual Theatre oraz Herald Angel Award podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2012 roku. Pomysłodawca i koordynator licznych projektów realizowanych w Polsce i za granicą w ramach działalności Instytutu Grotowskiego, m.in. Roku Grotowskiego UNESCO 2009, programu „Masters in Residence”, Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Świat miejscem prawdy”, a także Olimpiady Teatralnej we Wrocławiu. Dzięki jego staraniom w 2010 roku została otwarta nowa siedziba Instytutu Grotowskiego, Studio Na Grobli.